Kijk, het liefst zou ik mij vorige hoera-misschien-word-ik-ooit-wel-beroemd-logje voor eeuwig bovenaan laten staan.
Ben zó retetrots!
Gewoon dat iemand mijn dingetjes leuk vindt.
En interesse toont.
Dat vind ik héérlijk.
Wat ook weer heerlijk was,
was mijn bezoekje aan de tandarts.
De vorige keer maakte ze een foto en deed: "hmmm"
Daarna volgde een verhaal over een nieuwe afspraak.
Dus ging ik er logischerwijs vanuit dat ze iets zag dat niet helemaal in de haak was.
2 weken geleden belde de assistente met de mededeling dat de tandarts ziek was.
Huh? kunnen die dan ook ziek zijn?, reageerde ik bijdehand
Heb ik me daar nèt psychisch, mentaal en op alle andere manieren op voorbereid en nu bel jij!
Maar goed, ze schoot in de lach om mijn "spontane" uitbarsting opmerking en we maakten een nieuwe "date."
Blijkbaar is mevrouw de tandarts heel erg druk op mijn vrije dagen, dus
mocht ik weer naar meneer de tandarts.
Je weet wel, die meneer die niet verteld wat ie gaat doen, maar alleen maar gromt en mokt én die uit z'n mond ruikt, wat ik overigens niet vind kunnen als tandarts zijnde.
Ik probeerde me nog bij de mevrouw ertussen te praten, maar dat ging helaas niet lukken.
Vandaag was meneer de grommende tandarts(M.D.G.T.arts) ietsiepietsie minder mokkig? mokkend? gemokt?
Tènk god.
Dus lag ik daar weer met klamme handjes.
En dan hebben ze daar op het plafond van die schilderijtjes gemaakt.
Zeer lollig.
Wil M.D.G.T.arts dat ik naar rechts kijk met mijn ogen.
"Nee, mevrouw, niet met uw gezicht draaien,
alléén uw ogen."
-mok-
-grom-
En 't was dat mijn mond vastgedraaid was met allerlei klemmen, want ik wilde dus heel bijhand terugmokken of ze dan niet beter die schilderijtjes in de rechterhoek kunnen ophangen??
Ik had 't blijkbaar goed aangevoeld.
Want soms als ik scheef beet, zeg maar,
dan had ik pijn.
Ik kon niet goed aangeven welke 2 van de kiezen het was.
En wat bleek: beide vullingen bleken los te zitten!
Dus nu heb ik al de hele middag zo'n omlaaghangende lip maar ik kwijl niet
Hopelijk krijg ik straks wel wat eten binnen
Want ik héb me toch honger!
En jeuj, 23 -2 mag ik weer terug.
om te kijken of ik nog last heb...
huh?kan ik 'm niet gewoon bellen als ik wél last heb?? of wil ie gewoon weer geld uit mijn zak kloppen?
Linda (35) en Paul zijn al achttien jaar samen, en zijn de trotse ouders van hun tweejarige zoon Ruben.
Wij interviewden haar over haar winkel Lindalou!
Linda heeft gouden handen
Na de Havo deed Linda een jaar Pabo en een modeopleiding. Daarna werkte ze in verschillende kledingwinkels, maar als 'echte' baan vond ze dat vrij saai, en nu werkt ze met veel plezier op de leerlingenadministratie op een school.
Linda heeft een webwinkel, en niet zo maar een webwinkel, want Linda maakt al haar producten zelf! En aan ideeën heeft ze geen gebrek: 'Mijn hoofd loopt over van de ideeën, soms word ik helemaal gek van mezelf! Ik wil álles uitproberen.'
.........meer lezen?? klik HIER DUS!
Linda begeeft zich op glad ijs...
|
30 Januari 2010 | 22:58:42
Oke.
Ik begaf me natuurlijk op glad ijs.
Dat moge duidelijk zijn.
Zomaar in het niets roepen dat je eens een taart wilt uitproberen en dat dan een collega heel blij roept: da's mooi, want mijn meisje wordt bijna 2 , dus go your gang!
Ja, dan sta je dus mooi te kijken hè?
Ik sputterde nog wat terug, maar ze zei meteen: je wilde toch oefenen???Báf!
Ja klopt, maarre.....niks te maarre, táárt maken zul je!
En morgen is die verjaardag dus.
Dus MOEST ik wel aan de slag vandaag.
Alle ingrediënten had ik in huis dus kon ik aan de slag.
Het bakken ging goed.
Het zag er normaal uit.
geen idee of het smaak zou hebben, maar daar ging ik gewoon vanuit.
Ik sneed de taart in 3 schijven met een súperhandige taartdeler of zoiets.
Handig ding dus
Ik besmeerde 2 delen met jam.
Uiteindelijk maakte ik "het spul" om de taart mee in te smeren.
Banketbakkersroom stond er op het zakje.
Eitjes erbij
Water erbij
en mixen maar.
10 minuten maar liefs.
Dus mijn spierballen weer getraind...
Daarna kon het gesmeer beginnen.
Mijn taartmuze had me getipt, zet 't daarna een uurtje in de koelkast, dan wordt het wat harder, en dat werkt dus fijner!
Dus ik volgde haar advies braaf op....
Na een uurtje haalde ik de taart er weer uit.
Lampje 1 ging zachtjes knipperen.
Niet hard geworden dus....
What te heck, marsepein rollen en verder met de taart!
Want toen kwam het leukste stukkie.
Het decoreren.
Freubeldefruts
Mijn ding dus....
Als tijdens het gladstrijken van de marsepein over de taart begon lampje 2 wat harder te branden....het leek wel of het smeersel de marsepein opslurpte!
Nee toch he?
Banketbakkersroom
Dat leek wel veel op van die pudding uit puddingbroodjes!
Dat hoort vast ín de taart, niet óp de taart!?!?!
SHITTIE!!!
Ja, en toen was het leed al geleden.
De room slurpte vrolijk verder en de bubbels op de taart werden meer en meer.......!
Taart 1 = Mislukt.
Mislukt met de grote M
Dom hè?
Zó dom!
Maar goed, ik geef niet zo heel snel op hoor, dus een uurtje later haalde ik
alweer een nieuwe vers gebakken taart uit de oven.
Ik kreeg nog wat tips van mijn taartmuze en ging weer aan de slag!
opgeven?
Ho maar!
21.30 uur was ie klaar hoor!
Morgen de foto!
Want dán is ook pas het feestje
Maar ik ben retetrots hoor
en hopelijk ziet ie er morgenvroeg nog stééds hetzelfde uit en misschien smaakt ie ook wel, dat is namelijk nog steeds de vraag...!
Geritsel in een keukenkastje....
|
14 Januari 2010 | 12:05:37
Toen ik van de week de keuken inliep hoorde ik uit een kastje wat geritsel
Geen idee wat 't kon zijn, maar dacht dat 't een zakje hagelslag was dat omviel ofzo.
En vanmorgen schrok ik me het apelazerus!
WAT?!?!
A RAT IN MY KITCHEN !!!
Haha, jaha,
daar had ik jullie tuk hè?
Haha...jaja, je moet wat hè als je ziek thuis zit....dan ga je zelf het hardst om je eigen grapjes lachen dan sla je aan het vilten en wat een muis moest worden, werd uiteindelijk een rat!
Het was weer eventjes 18.30 in het jaar 2008
|
09 Januari 2010 | 19:56:57
Vanmorgen om 8 uur stond ik al marsepein te kleuren en kneden.
Zó leuk om te doen.
Rond een uur of 11 stopte er een auto voor de deur en ja hoor:
de práchtige taart is heel aangekomen!
Ik ben verliefd!
Morgen een foto, dat begrijpt je wel.
En toen we om half 7 aan tafel zaten, zei ik opeens:
2 jaar geleden kwam nu de kapster en had ik al de hele dag een zeurderig gevoel gehad. Dat kwam en ging, kwam en ging...blijkbaar had ik toen al weeën...maar wist ik dat niet.
Mijn haar werd geknipt en geverfd en toen ze wegging riep ik nog: misschien ben jij wel de laatste die ons als nog-net-niet papa en mama hebt gezien!
Ze lachte en ging naar huis....
De uren erna had ik toch maar eens de tijd opgemeten tussen het gevoel dat kwam en ging (wee dus)
Intussen hing ik aan deuren en sloeg ik de weeën weg alsof ik Jomanda was!
Ik ging naar het toilet, zat daar even en knikkebolde met mijn hoofd tegen het spoelgedeelte, waarop Paul riep: is de baby in 't toilet gevallen?
En hij mopperde maar dat ik steeds voor de tv liep en hij zijn favo-serie niet kon volgen....
tja, een man weet toch ook niet wat ie op zo'n moment eigenlijk moet doen?
De verloskundige was gebeld.
Nadat Paul tegen me zei:
Weet je zeker dat dit weeën zijn?
niet dat ik voor schut sta!
Ja, dit waren zéker weeën.
En échte.
Daarna deed dat geweldige oer-stofje in mijn lijf z'n werk, want toen ben ik in een soort trance geraakt en had dus ook geen besef meer van de tijd.
Op een gegeven moment riep ik dat ik het niet meer hield, en dat de verloskundige NU moest komen!
Die was gelukkig onderweg.
Eenmaal binnen, checkte ze de zaak en zei meteen: bel de kraamhulp maar.
En 2 "zuchten" later was ons kleine wondertje geboren!
Niet dat ze toen al die taart maakte hoor, nee daarover zit ze nu in de stress die wordt versch gemaakt.
En opgestuurd ook.... helemaal vanuit Noordnederland...
Als dát maar goed gaat!
Duimt u even met mij mee??
Beloofd is beloofd, dus die taart komt er.
Ze vroeg me al eens, kun je dat zelf niet?
Taarten maken?
Met die creatieve handjes van je?
En toen antwoordde ik iets van:
- te druk,
- nóg een hobby erbij?
- ik weet nu al dat ik het supertof ga vinden, dus begin ik er gewoon niet aan
- geen plaats meer in huis om 't spul op te bergen en meer van dat soort
smoesjes....
Maar hoe dichter het richting 10 januari kwam, hoe meer het kriebelde...
En met een oog dichtgeknepen, keek ik éventjes op deze site..
héél eventjes maar!
PÁTS!
verkocht!
hoe 't kan? geen idee, maar er zijn 1 kilo marsepein en wat kleurstoffen onderweg.....
Stérker nog.....ze zouden vandaag of morgen geleverd moeten worden!
Dus u begrijpt: ik zit al de hele dag op hete kolen..
Ik googlede nog wat en zag nog iets anders leuks.....
iets met cupcakes.........
PÁTS!
verkócht!
Ik noteerde wat ik nodig had en sjeesde naar de winkel.
Eenmaal terug propte ik m'n zoon in bed en ging ik aan de slag...
Ik begon met 7 stuks.. en vroeg op twitter of iemand wist of ik muffinbeslag ook kon bewaren.
Toen gilde zij: nééééééé, dat gaat een drapje worden. Niet doen!!!
Dus móest ik wel doorbakken....én decoreren.....
En nu?
Nu ben ik natuurlijk verkocht!
Dom dom dom.......
Dus: uitprobeersels in de aanbieding: 17 óverheerlijke, té lekkere muffins....
wie wil???
Ik denk dat ik ze morgen maar meeneem naar mijn werk....zullen ze vást blij mee zijn!
Zeg ik gewoon dat ik ze speciaal voor hen heb gemaakt!!
En scoor ik weer!
Yès!!!
Dát doe ik ja!
Dat ik daar niet eerder aan heb gedacht...
en dat alles terwijl ik me gisteren had voorgenomen om niet meer zoveel te snoepen, nadat ik bijna een hartaanval kreeg toen ik op de weegschaal stond..
Over prfssstrrrsjt en spinazie à-la-bloep!
|
05 Januari 2010 | 16:37:02
De hele dag doe ik niks anders dan filmpjes opzetten, autootjes opruimen,
Ruben zoeken, want die verstopt zich óveral tegenwoordig.
En ow ow, wat is dat leuk
Rúúúúúben??
Waar béééén je??
huh?
Waar ben je nouhou??
Ja echt.
Heul leuk.
zodra hij me hoort aankomen ligt ie alweer onder een kussen of zit ie in een hoekje.
Met z'n handjes voor z'n ogen en roept één, twéé tien!
Ik kóóóóóm!
Ja dat is leuk mensen.
Maar blijkbaar vinden jullie het niet leuk.
Nee, jullie willen alleen maar spectaculaire verhalen hè?
Van behang- en schoenpoets-niveau zeg maar.
Ja, dát vinden jullie leuk he?
Dan reageren jullie wel.
en dan hoor ik jullie tot hiero lachen:
van je woehaaa, hihihi, gnagna.
Gemeen gewoon.
en ik maar boenen
en schrobben
En ik ben helemaal niet van de boen en schrob
dat weten jullie intussen toch wel?
Dus eigenlijk vat ik dit ui-terst persoonlijk op.
Dat gelach...
tsssss......
Enniewee.
Omdat we gelukkig bijna nóóit meer op dat consternatie-bureau hoeven te komen, heb ik dus totaal geen idee hoeveel Ruben weegt en hoe groot hij nu eigenlijk is.
Dus pakte ik de weegschaal én de centimeter even uit de kast
Score:
Ja, zal ik dan ook nog even vertellen dat Ruben al een week diarree heeft?
En dat het niet grappig is, wanneer je overheerlijke spinazie-à-la-bloep aan het eten bent en meneertje z'n billetjes van de stoel af verheft en je dan zo'n "prfssstrrrsjt" geluid hoort?? Zo'n natte prfssstrrrsjt bedoel ik he?
Zo'n 3 x achter mekaar?
Dan vergaat je de zin in à-la-bloep wel hoor!
Ik zweer het.
En dat je tijdens het eten opeens ziet dat zoon een stukje pasta op z'n trui knoeit en opeens uit dat guitige smoeltje hoort: zjít....
daar gaan ze..dat kleine gele puntje daarachter is de onze!
we deden nog een chocospelletje met choco die niet te vreten was
Cluedo.
wie dat spel ooit verzonnen heeft?
Nu moet u weten dat ik NIET van spelletjes houd...
gelukkig duurde het niet lang
Toen nog een uurtje tot het 12 uur was....uit verveling begon men op het tafelkleed te tekenen...en lijkt het me beter om hier niet verder over uit te wijden..
Veel zinnigs was 't niet namelijk!
Daarna eindelijk hét grote moment en konden de vuurpijlen en sterretjes worden aangestoken!
"Het is toch zó'n schattig mannetje"....
|
28 December 2009 | 18:58:34
áááách,
wat zit dit jongetje daar toch zielig te huilen.
Arm jochie..
Maar waarom denkt u dat hij huilt?
A: omdat hij zijn moeder's circuscreatie niet mooi vindt?
B: omdat hij zojuist straf kreeg omdat hij een héél grote beker sap over de bank mikte?
C: omdat hij tijdens het hebben van de straf van de omgekiepte beker even heel nochalant met zo'n klein vingertje een los stukje in het behang vond, en er toen een groot stuk uitscheurde??
Nou?
NOu?
Eerlijk zeggen wat je in eerste instantie dacht!
Eerlijk zijn!
Antwoord:
A: nou, wie zal het nou niet leuk vinden om in een cirsustentje te slapen?
Dus daarom zal hij niet huilen...
Zeg nou zelf...
B: Tja, die beker ging dus compléét over de bank.
Hij was nog helemaal vol....
Wás!
Och, wat hou ik toch van 'm.....
C: Ja, ECHT! Dit is écht gebeurd.
Het enige dat ik hoorde was : krrrssjjjt.
Een scheurgeluid dus.......
Ik kon 'm écht wat doen.
Ben zó pissig op 'm!
En ik vloekte dus ook keihard het G*DV*RD*MME woord.
KEIHARD!
U gelooft mij niet hè?
Nee hè?
Het bewijs....
Ja?
Vind u hem nu nog steeds zo schattig?
Ik even niet zo heel erg als u het niet erg vind...
En dat terwijl een mevrouw voor ons bij de kassa van de supermarkt nog zei: "ohhhh bent u de mama van dit scháttige mannetje?
Hij komt altijd met z'n oma bij ons in de winkel.
Hij is toch altijd zóóó lief..."
Toen beaamde ik dit
Toen wel nog.......
Zucht...wanneer mag ik weer werken??
Heb 't wel een beetje gehad met die vakantie van me.......
Speciaal voor Marloes, met dank aan Albert
|
28 December 2009 | 08:44:11
Ja, klop, ik hád het ook beloofd hè?
Het recept voor dat óverheerlijke toetje
De naam voor het toetje is: Chocolami
Van te voren had ik dit niet eens gelezen, maar riep wel meteen toen het klaar was: heej, 't net een "droogworst"! Is dat eigenlijk wel een nederlands woord , droogworst? Cervelaatworst dan.
Oke.
Hier komt ie dan:
Ingrediënten
125 g chocolade extra puur 72% (reep 100 g)
75 g koude boter
75 g elitehaver (zakje 200 g)
5 mariabiscuits (rol 200 g)
3 eetlepels poedersuiker
Hak 125 g chocolade in kleine stukjes en doe deze in een steelpan. Hang de steelpan in een iets grotere pan met bijna kokend water en laat de chocolade smelten (au bain-marie). Haal het steelpannetje met chocolade uit het water en voeg de koude boter toe. Roer totdat de boter is opgelost. Hak de noten van de elitehaver grof en voeg dit samen met de rozijnen toe aan het chocolademengsel. Verkruimel de 5 biscuitjes grof en voeg toe. Meng alles goed en zet 1 uur in de koelkast. Haal het uit de koelkast en schep het in de lengte op een stuk vershoudfolie, sluit goed af en rol er voorzichtig een rol van 5 cm dik van. Leg wederom 3 uur in de koelkast. Haal de rol vlak voor het serveren door 3 el poedersuiker en snijd hem in dunne plakjes.
U kunt de opgerolde chocoladerol 2 à 3 dagen van tevoren bereiden. Bewaar hem in vershoudfolie in de koelkast.
Het terugkerende pannenkoekenritueel...
|
27 December 2009 | 21:34:37
3e kerstdag werd 't vandaag genoemd, toch?
Wat we deden?
Niet veel.
Ik maakte ruzie met mijn naaimasjien.
Hét projectje is grotendeels wel klaar, maar nog niet naar mijn zin.
Dus later meer.
Wat deed Paul?
Die had 1e kerstdag z'n MEGA-MEGA-MÉGÁ-collectie playmobil van thuis meegenomen.
Die stond dus al 2 dagen in de weg woonkamer.
Vandaag werden álle dozen, bakjes, tonnen geopend en was het één groot playmobil-walhalla!
Fijn
Heul fijn.
Om dit playmobilgedoe te verdringen dook ik in een boek.
Een prachtig boek.
Een prachtig, maar verdrietig boek.
"Haar naam was Sarah" heet 't, je moet het écht een keer lezen.
Écht!
En het was maar goed dat Buuv belde om pannenkoeken te gaan eten in Thorn, want anders waren we niet eens buiten geweest vandaag!
Want ja, we hadden de afgelopen dagen nog niet genoeg gegeten, dus kon dit er ook nog wel bij.
De schade is toch niet meer te overzien.
Dus whatever...
Het was weer hartstikke gezellig.
Doen we gewoon nog een keer.
We maken er een pannenkoekenritueel van met Buuv en familie.
Die houden we erin.
En nu ga ik weer duiken.
In het uiterst spannende boek.
En terwijl ik kijk hoeveel bladzijdes ik nog moet lezen, zie ik dat mijn boekenlegger kwijt is....waarschijnlijk is het boek dichtgevallen toen ik éven mijn oogjes sloot.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
