|
28 Januari 2012 | 21:49:15
Heej?
Wie is dát?
AAAAAH...JIJ BENT T!
Dante!
En de cowboy en spiderman speelden de stoere mannen!
Ze sliepen voorbééldig en aten netjes hun ontbijtje op.
Héérlijk, die slaapkoppies!
Hier nóg zo'n slaapkoppie-exemplaar....
En terwijl de jongens een filmpje keken werkte papa Paul zich uit de naad voor de buurtvereniging...
En kijk hoe stoer....!
En 's middags scheen het zonnetje en schopte ik de jongens naar buiten.
Hóp, de zandbak in met jullie!
Olivier nam zijn eerste happen zand...ik dacht wat hoor ik toch kráken?!?!
Ach..t schuurt de maag zullen we maar zeggen.
De boef!
En kijk.
Toen Paul weer terug was dook hij meteen weer zijn graasj in...
En kijk!!!!
Dit was toch wel hét hoogtepunt van deze zaterdag....
er zat een man op het dak,
en:
WE ZIJN DICHT!!!!!!
De nok zit erop.
Mán wat ben ik blij...
|
26 Januari 2012 | 21:40:06
Maar jong.
Soms word ik er zó moe van he?
Van al dat gesjees en ge-ren.
Vandaag had ik een vrije dag.
Nou ja, vrij.
Ik moest om 10.50 uur in Venlo bij de KNO-arts zijn met O'tje.
En bij de 3e bocht naar rechts kwam ik er om 8.45 uur achter dat ik dus een uur te vroeg was vertrokken.
En keerde ik dus weer huiswaarts.
Om vervolgens een uur later weer aan hetzelfde ritje te beginnen...
* zucht *
Met mijn hekel aan te laat komen,
stond ik dus een half uur te vroeg op de ziekenhuis-stoep.
* zucht *
Maar goed,
O'tje maakte die tijd weer goed vol,
net als zijn luier die ik dus kon verschonen.
Altijd leuk.
dat deed ie namelijk óók al nèt voordat we vertrokken.
Enniewee.
De KNO-arts constateerde dat er in beide oortjes vocht achter de trommelvliezen zit.
Mocht dit over 2 maanden niet vanzelf weg zijn,
dan krijgt ie buisjes.
* zucht *
Aangezien hij die gehoor-afwijkings-genen van mij kedoo kreeg,
vrees ik dat dit buisjes-gedoe een gebed zonder eind gaat worden,
spreek ik uit ervaring.
Maar als ie daardoor beter gaat luisteren...ehh horen,
dan vind ik dat prima.
Er werden nog wat testen gedaan en er was verder geen verandering opgetreden.
Op de terugweg een korte tussenstop bij oma Coosje.
En terwijl we aan het kletsen waren, viel mijn blik op de klok: 14.15 uur!
WTF!?!?!
* zucht *
Ik moet Ruben uit school halen!
Ik geloof dat ik de snelste tijd éver heb gereden.
Voor mijn gevoel althans.
Maar goed.
Ik was op tijd.
Dat ik ooit te laat kwam en mijn ventje daar op een leeg schoolplein met de juf stond, zal mij nóóit meer gebeuren....
Tegenwoordig komt ie sneller naar me toe gerend dan dat ik 'm kan zien.
Mamááááá , roept ie dan
En net als de afgelopen 3 dagen, had ie een plastic zak met natte kleren in zijn hand.
* zucht*
De arme jongen heeft al 3 x in zijn broek geplast op school.
Ik had werkelijk geen idee hoe dat zou komen.
Normaal denk ik nl altijd dat zoiets psychisch moet zijn...
Ik wist ook niet goed of ik nou boos moest worden of niet.
Zwaar geïrriteerd was ik in ieder geval wel!
Hij is al anderhalf jaar zindelijk!
Eenmaal thuis ben ik 'm eens gaan uitvragen.
En nu blijkt dat zijn Lieve Juf ziek is.
En dat de eerste dag, het klasje in 2 groepen is verdeeld.
En dat ie vandaag en gisteren een andere juf heeft.
Een waarvan hij de naam niet eens weet.
Op zich vreemd, vind ik.
Hij zei dat hij steeds te laat was met plassen.
Maar dan gá je toch wat eerder? zei ik wijs.
Ja, maar er zijn altijd kiendjes voor me..en dan moet ik wachten.
En dan ben ik te laat.
En Bobke ook.
Na wat gepraat blijkt dat de vervangende Juf blijkbaar vaste plastijden heeft.
En als 't dus plastijd is, rennen alle kiendjes naar de wc en Ruben kennende,
wacht ie braaf tot hij aan de beurt is....
En dan gaat 't dus mis...
De arme jongen.
Ik kan hier zó verdrietig om worden.
Morgen ga ik :
- hopen dat zijn Lieve Juf er weer is
- een hartig woordje met de Plastijd-Juf spreken....
* zucht *
|
23 Januari 2012 | 20:45:03
Een tijdje geleden,
ik geloof nog voor de kerstvakantie,
kocht ik via de H.ema treinkaartjes.
2e klas met de trein bestemming naar keuze.
1 volwassene en 1 kind.
Ik kocht 2 kaarten.
Geldig t/m 29 januari.
ohhhhhhhhh, dat was nog even..
Leuk! dacht ik.
Kunnen we gezellig met de kiendjes treinen.
Ik had er zin in.
Oke.
In de kerstvakantie is het er op de een of andere manier niet van gekomen...
In de weekenden is Paul druk met de graasj of dingen die ermee te maken hebben.
En opeens brak de paniek uit.
Shit!
We hebben die kaartjes nog.
Dus zaten we afgelopen zaterdag te denken waar we naartoe konden.
En terwijl de regen met bakken uit de lucht kwam,
zakte de trein-zin me in de schoenen.
Ik ga écht niet met 2 kinderen ergens naartoe met die schijtweer , mopperde ik.
Zondag bleek 't weer nog minder mee te werken.
Dus nu hebben we tot en met zondag de tijd.
Zondag is de enige dag die nog zou kunnen.
Maar wáár moeten we naartoe.
Ik wil wel naar 't Nijntje museum.
Is ook leuk voor Olivier.
Paul wil naar het spoorwegmuseum,
ik denk dat Olivier daar niks aan heeft en dat Ruup de gewone trein al spannend zat vindt.
Jullie nog suggesties?!?!
En weet je wat ik nou t nadeel vind van deze H.ema kaartjes?
je moet van te voren de bestemming bepalen,
want kaartjes uitprinten en shit like that.
Niks spontaans, zo van: goh, laten we toch níet naar Utrecht gaan, maar naar Maastricht ofzo.
Ik koop dit soort kaartjes dus NIET meer.
Stomme verplichtingen
Stress.
Bah!
óf t is zondag hártstikke droog.
en kunnen we misschien naar een dierenpark?
*hoopvol kijkt*
Nou.
Mijn weer-app houdt me nóg even in spanning....
Pfff...
Oh ja!
Dat wás me trouwens nog wat met die kaartjes.
Daarvan krijg je dan een link in je mailbox en moet je de kaartjes dus activeren.
Echt heul handig allemaal.
En dat je dan zo opeens ploéts, die mail kwijt bent he?
Zomaar.Verdwenen. Kwait.
Waarschijnlijk in een mailbox-opruim-bui.
Maar goed.
Floeps.Weg dus.
En dat je dus een heel zielig: oh-ik-wil-zo-graag-met-mijn-kiendjes-treinen-mail,
naar de H.ema stuurt in de hoop dat ze je die mail alsjealsjeblieft nóg eens kunnen sturen?
En dat je die mail ook nog écht krijgt!
Hoerá voor de H.ema-service dus.
En dat je dan toch nog steeds niet weet waar je naartoe moet?
Dat dus.
Gooi 'm vol, die reaktiebox.
Weer of geen weer,
wij gaan!
echt waar?
|
18 Januari 2012 | 11:27:15
Och gottegot.
Ik had me toch weer iets in ut kupke.
En dan moét ik dat hè?
Ik had een überschattig gebreid mutsje gezien.
Maar ja,
Probleem: ik kan niet breien.
Althans: misschien kán ik t wel,
maar ik heb er geen zin in.
Kan ik áltijd nog doen als ik 60+ ben.
Dus mailde ik mijn moeder.
Heel enthousiast mailde ik.
Niet veel later kreeg ik dus een héél enthousiast mailtje terug:
You speak English?!
Forget it, schreef ze
Nâh!
Ik snap er niks van.
Vond het juist wel een leuke uitdaging voor d'r ... ;-)
Tja.
En toen?
Toen gooide ik mijn ik-kan-niet-breien-en-wil-een-mutsje-leed op Facebook.
En verhip!
Dáár zaten mijn helden!
Ik kreeg wat tips en mailde wat rond.
Blijkbaar had ik meteen de juiste persoon te pakken.
Ik gaf mijn wensen door en een paar dagen later lag ie in de bus!
En dat was vanmorgen dus...
Ongeduldig en zeer nieuwsgierig scheurde ik de envelop open en....
Ohhhh
Het mutsje is toch zó schattig....
Kijk nou toch...
*flieft*
Wilt u zelf ook zo'n mutsje?!?
En tja.
Ik maak gewoon van die hátseflats-foto's he?
Niks geen sjnuutjes wassen van te voren.
En dan krijg je zoiets dus...
Oh en nee.
Het is niet voor carnaval nee.....!
Ik laat mijn kind daar zo mee lopen.
Als hij het langer dan 5 seconden wil ophouden natuurlijk.
|
14 Januari 2012 | 21:28:48
Een heusch RIDDER-feest voor Ruben!!!
Ik knutselde een ridder-kroon,
een ridder-verjaardagsshirt
én een kasteeltaart mét ridders én draak!
Én ik naaide bedank-zakjes van het kersttafelkleed.
Stoere Ridderrrrrruben dus!
Kedootjes uitpakken..!
En daar is ie...dé (eens maar nooit meer) taart!
Staat daar nou een kanon bovenop?
Mét kogels?
Stoer hoor!
Mét ridders én draak dus..
Komen de vijanden eraan?
De Nintendo-generatie..
(bij de weg, er ligt hier nog een oplader...van wie?)
En Olivier was er ook bij natuurlijk
en hij had een hoog knuffel-gehalte..!
Samen met papa de Cars-lego in elkaar zetten...
Hij was weer behoorlijk goed verwend, die Ruup!
Mam, het was een superfijn feest!
Maar wél heel vermoeiend zo te zien....
|
13 Januari 2012 | 21:25:01
Die oudste zoon van mij,
daar is iets mee.
Ja niet zo van: dat hem iets mankeert,
maar dat er "meer" is zeg maar.
Ik logde er pas al eens over..
Gisteravond.
Hij had met papa in de schuur gewerkt en ik ging 'm halen omdat het bedtijd was.
Snoetje wassen, tandjes poetsen en plasje doen.
Toen hij opeens zei:
er staat iemand achter je!
Ik kijk om en zie niemand, maar zeg
hoi! ik kan jou niet zien,
wie ben jij?
Dat is Feie!, roept Ruben enthousiast.
Heeej Feie!
Wat leuk dat je hier bent, blijf je logeren?
Jahaaaa! riep Ruben dolblij
En zo gebeurde het dus dat ik gisteravond,
2 kleutertjes in 1 bed onderstopte en een kus gaf.
En niet teveel kletsen he?
riep ik toen ik de trap afliep.
Nee, mam! giechelde Ruben
Toen Ruben vanmorgen wakker werd, vroeg ik:
En? Is Feie er nog, want ik zie haar niet.
Ja!, maar ze is een beetje bang en ligt onder mijn bed.
Hij kroop onder 't bed en haalde haar er onder vandaan.
En zo kleedde ik vanmorgen 2 kleutertjes aan.
1 met jongenskleren en 1 met meisjeskleren.
't meisje een bloesje met knoopjes en schoenen met bloemetjes op de achterkant.
Ze ontbeten voortreffelijk.
Hij een beschuit, zij een boterham met chocopasta.
Hij dronk chocomelk en zij fristi.
Toen het tijd was om naar school te gaan, deed hij haar jasje aan en andersom ook.
Ze liepen handje in handje naar de auto en ik bracht ze naar school.
mama?
Straks komt Feie ook weer mee he?
Ze mag op mijn grote feest komen van mij.
Oke!
Prima.
Tot straks.
Veel plezier!
..............
|
11 Januari 2012 | 20:32:09
Als je dan 4 bent,
dan ga je na een baddersessie
uitgebreid je haar föhnen en kammen,
want anders krijg je allemaal knopen in je haar als je slaapt...
WTF?!?!
.................
Oke..
rest mij alleen nog te zeggen:
Beste papa's en mama's in ons durp en omstreken,
houdt uw dochters achter slot en grendel!
Mán wat een kanjer!
Dit is zijn Jean-Paul Gaultier-look
The Fonz...
Grease Lightning!
Heej, psst...
Lekker ding!
|
10 Januari 2012 | 20:45:07
Grappig dat je het eerste jaar na een geboorte
een trip down memory lane maakt
Per slot van rekening maakte dit kiendje je moeder.
Moéder! Mama.
Elke keer weer een heerlijk gevoel als ze 't roepen.
Oke.
Ik lieg.
Niet áltijd..
Het tweede jaar is dat al minder
De jaren erna ben je meer bezig met:
oei! kind = jarig.
We moeten een kedoo én een taartje.
Want ja, vandaag nog geen groot feest,
maar je wilt toch iéts extra's doen.
Dus komt dat taartje én dat kedootje.
Én mag hij zelf kiezen wat we eten.
Hártstikke leuk dus!
Het uitpakken van het zelfuitgezochte kedootje en daar heel verliefd naar kijken..
"Stoystory", aldus Ruup...
En zo haalde ik een héél blije kleuter uit school..
met een heul mooie kroon.
Thuis wachtte een práchtige ridderkroon-taart op hem...
En deze mocht hij zélf aansnijden.
met een heul erg scherp mes!
En dat kon hij heel goed,
want ja,
4 he?
En toen papa thuiskwam stonden wij al buiten te popelen om
hamburgers te gaan eten ...
En sjloeberde O'tje er gezellig een milkshake leeg...
En moesten er natuurlijk nog een paar
ik-hou-van-jou-foto's gemaakt worden...!
En deze vind ik de állermooiste!
Ik, samen met mijn kleuter...
Hij, die mij mama maakte...
Hij en ik,
met dat zéér speciale onzichtbare draadje aan elkaar verbonden...
|
10 Januari 2012 | 06:59:08
RUBEN 4 JAAR!!
(nèt wakker dus....)
en nu al zó groot!
|
08 Januari 2012 | 21:50:06
Potverdoéme zeg,
Na wat angstig geblader door de kalender
bleek dat die 2 weken vakantie gewoon al voorbij zijn!
Ik geloof niet dat ik het daarmee eens ben.
Zou best voor altijd vakantie willen hebben.
Ja écht, dat meen ik.
Ik krijg mijn tijd wel om hoor!
Maar goed.
Morgen om 6 uur gaat die KL*TE wekker weer en sleep ik mij grommend
richting douche.
Dus nu ga ik maar naar bed.
Het idee van vroeg opstaan maakt me nogal sjagerijnig.
Oh ja.
En dan hebben we hier dinsdag óók nog een jarige!
Ja, ik zeg t maar vast, dan kúnt u nog een leuk kaartje sturen.
Mág hoor
4 jaar wordt ie alweer.
Ik weet niet wat ik in die tussentijd allemaal deed,
maar als hij 4 wordt,
wil dat dus ook meteen zeggen dat ik ook al 4 jaar mama ben!
4 JAAR!!!!
Niet normaal, toch?!
En éigenlijk hoor ik dus verjaardagstress te hebben.
Maar niks van dat alles.
Ik heb álles onder controle.....denk ik.
Geen idee waar die rust vandaan komt.
Zou eigenlijk al een dolle door het huis moeten stressen.
Maar nee.
Rustig aan en genieten was mijn nieuwe motto voor 2012
En ik geloof dat mijn lichaam en geest dat perféct hebben begrepen.
Mooi.
Hoef ik me daar ook al niet druk meer over te maken.
Wat ik u absoluut niet wil onthouden zijn de übercute charmeur-foto's van onze kleine apekop.
Kijk en geniet,
want hij is weer om óp te vreten!
|
08 Januari 2012 | 09:50:29
WIL JIJ 'M ?!?!
Een gloedje nieuw cassetteband-hoesje voor een IPhone4!!
(ja een 4 ja, geen 3 zoals op deze foto)
Alle namen van diegene die reageren gaan in de hoge hoed en
een zéér deskundige jury zal een winnaar eruit halen!
En vrijdag de 13e
Dus gooi die reaktiebox vol als je dit hoesje voor jezelf,
of voor iemand anders wilt winnen!
Succes!
|
08 Januari 2012 | 09:50:26
Ehm....
om een beetje te integreren hier in ut durp,
dachten we: goh, laten we bij de buurtvereniging gaan ...
En zo gebeurde het dus dat we gisteravond in een geblindeerde bus opstapten en in de middel of nowhere( 1 durp verder zo bleek) werden gedropt.
Dit alles mede mogelijk gemaakt door Paul natuurlijk,
want die had daar KEIveel zin in.
Onze buurtjes ook.
Tja..en ik kon natuurlijk niet achterblijven..
Vandaar dit logje.
Gewoon om ze een ieniemienie beetje een hak te zetten...
omdat ik mee "moest"
Paul de hele dag naarstig op zoek naar zijn survival-gadgets.
Ik trok gewoon mijn leren laarzen aan...
Nou.
En daar stonden we dan.
In de toter...
Dit zijn mijn buufs dus... en zie de geblindeerde ramen...
De Lollige Buurman mit ut sjeive uigske...
De Prins van dit jaar met zijn adjudanten..
mét zeup natuurlijk!
Nóg meer drank...
Bij flügeltjes moét je dat dopje op je neus,
dat hoort zo...
Maar potverdikkie wat verrektes jammer..
Verwijderde ik toch per ongeluk die foto van mezelf in deze zelfde dop-op-je-neus-houding
Héél jammer...écht
Tja en deze foto?
Daar deden we zo'n keer of 4 over.
We misten namelijk steeds een hoofd.
Maar bij deze is het gelukt.
En kijk!
...het lijkt wel of ik lach...
zou 't dan tóch gewoon heel leuk zijn geweest?
Nou.
Dat was me een ervaring wel.
Zo.
En nu ga ik even het vocht uit mijn laarzen wringen en de modder ervan af bikken.
Fijne zaterdag!
|
08 Januari 2012 | 09:50:23
|
08 Januari 2012 | 09:50:19
Na ál die graasj-ellende,
was er vandaag gelukkig weer een lichtpuntje.
2 zelfs...!
We vonden ze afgelopen zomer in Frankrijk.
Ik vind dat leuke souveniertjes...
Dus:ZE HANGEN!!
En 't ziet er meteen een stuk beter uit!
Morgen komt de garagedeur.
Ben echt zó benieuwd hoe die zal zijn...
kan het bijna niet geloven dat het écht gaat gebeuren,
belachelijk eigenlijk maar doordat er mensen zijn die je vertrouwen zó schaden,
heb je opeens ook minder vertrouwen in andere mensen.
Hopelijk slijt dat weer,
want ik vind dat een nare eigenschap...
|
08 Januari 2012 | 09:50:05
Tja,
die graasj...
ik durf er bijna niet over te beginnen
Wanneer 't allemaal begonnen is?
dat was te gék natuurlijk!
Daarna ging 't hard.
De werkmannetjes kwamen met groot geschut en de fundering werd gestort.
Tja,
werkmannetjes dat zijn toch altijd "aparte" tiepjes.
Beetje sjabbie-ietwat onfatsoenlijk volkje.
Tenminste die van ons dan.
Nee ik zeg 't fout.
De ene was heel netjes en t dikke werkmannetje minder netjes.
Zo dus.
Het dikke werkmannetje (DW-tje) belde heel veel maar deed in de praktijk weinig.
Vandaar ook zijn uiterlijke verschijning waarschijnlijk.
Maar goed....
Halverwege oktober waren ze goed gevorderd en was er al sprake van het storten van de vloer.Maar daar kwam vanalles tussen.
Ook duurde het opeens lang voor de ramen erin kwamen.
Waarom?
Geen idee.
Maar op zekere dag kwamen ze met 3 man tegelijk en na 1,5 uur zaten hóp de ramen erin...
Dat ze meteen ook wat andere zaken af konden maken,
kwam neit bij hun op blijkbaar.
Vreemd, want ze moeten toch elke keer van ver weg komen.
Blijkbaar waren de mannen al ergens anders aan een project begonnen terwijl 't
onze nog niet klaar was.
Maar goed.
Klein projectje tussendoor , prima.
Intussen hadden we al wat telefoontjes van het DW-tje opgevangen,
dat er op verschillende andere projecten wat problemen waren.
Hmmm.
Geen fijn gevoel nee.
Op een vrijdag, stond opeens een meneer aan de deur.
Bleek de voeger te zijn.
Huh?!?
Ik wist van niks.
Had die geluk dat ik thuis was.
Dat soort communicatieve ongein dus.
Maar oke, de voeger deed zijn werk prima.
Kijk, zo kan het ook dus.
Dat de moeder van het DW-tje opeens op sterven lag,
was natuurlijk erg vervelend en daar hadden we begrip voor.
Maar toen ze een maand later nóg leefde,
begon onze ergernis groter en groter te worden.
Zéker toen hij niet meer op onze telefoontjes reageerde.
Het was inmiddels eind NOVEMBER.
Ondertussen belden en belden we maar met het DW-tje en kwam hij zijn afspraak keer op keer niet na.
Tot op zekere dag.
Hij leverde wat zand en cement en met zijn dunne-werkmaatje
kwakten ze er een vloertje in.
Nou ja.
Een wildwaterbaan was er niks bij, bleek bij daglicht.
Een en al hobbel.
Onze garage-deur-man zei: als de vloer erin ligt,
kom ik nog een laatste keer preciés de hoogte meten,
en dán gaan we de deur op maat maken .
Inmiddels waren we alweer heel wat weken verder en toen we met gekruiste vingers voorzichtig naar de leverdatum vroegen hoorden we:
begin JANUARI!!
Écht.
Dat was zo KLOTE!
We hadden de graasj zó graag voor t nieuwe jaar dichtgehad.
maar leider pindakäse...
Goed.
Na wéér verschillende bel-pogingen kregen we het DW-tje eraan en zei hij dat hij dat wel weer netjes kwam maken met een of andere egalisator.
Dat het hoogteverschil plusminus 5 cm was,
bleek voor ons onoplosbaar met dunne egalisator.
maar goed, wie zijn wij?!?
Hij kwam zijn afspraak wéér niet na en op een zekere avond stond zijn dunne werkmaatje voor de deur.
Om te kijken wat er aan de hand was....
Deze bleek ook amper fatsoenlijk contact te kunnen krijgen met het DW-tje,
maar kreeg t wel voor mekaar dat het DW-tje ons belde.
2 dagen later kwam een NDW-tje (een nóg dikker werkmannetje) alles fiksen.
Dus toen ik even tussendoor ging kijken hoe t ging,
en dus een trauma voor t leven heb,
want NDW-tjes hun bilspleten wil NIEMAND zien!!
Maar dat vloertje?
Dat zag er súperstrak uit!
Voéf!
Een last viel van onze schouder.
Fijn!
Het DW-tje belde snel erna om te vragen of we tevreden waren bladiebla..
Ja, dat waren we!
....
tot op zekere dag.
Paul had geklust in de graasj en veegde met een harde bezem zijn troep bij elkaar.
Huh?
Wanneer hij op sommige plekken met zijn voet over de vloer wreef,
kwam t allemaal los..
Hij kon wel blijven bezemen!!
OH NEEEEEEE!
Dáárom lagen er nog zoveel zakken cement in een kruiwagen!
Dat NDW-tje had gewoon véél zand en een beetje cement gedaan!
En dit was het gevolg...
Écht waar.
We kunnen wel jánken!
In de hele vloer zitten van dit soort kraters....
WAT EEN PRUTSERS!
ik kan er niks anders over zeggen hoor.
Maar goed.
Vandaag maakten we de windveren op het dak en werd de zijdeur erin gehangen.
Als t goed is komt vrijdag dus de garagedeur.
Hopelijk gaat dit in 1 keer goed.
Nou.
zo zijn de omstandigheden tot nu toe met de graasj dus....
EEN EN AL DOFFE ELLENDE
U kunt zich voorstellen dat we er he-le-maal klaar mee zijn.
en dat we allebei heel blij zijn wanneer alles dicht is.
Die vloer,
dat komt wel goed....ooit... hoop ik.
Eerst die deur afwachten.
Ondanks alle ellende z iet het project graasj er mooi uit hoor.
Die vloer even negeren dan he?
Hij is súpergroot en Paul zijn droom is bijna uitgekomen.
Dan kan hij daar úren gaan klussen en rommelen.
Een mooie grote werkbank maken, allemaal kasten met zijn gereedschap en stuff.
En ik ben zó blij voor hem.
Mijn liefste lieverd!
nog éven doorbijten....
|
04 Januari 2012 | 21:03:35
Jaja,
4 Januari en nóg steeds geen nieuw logje...
of dát mijn nieuwe voornemen is om
minder te loggen?
Nou..ehh nee, eigenlijk niet,
maar ik heb niet zoveel te melden eigenlijk..
Of ik vind het gewoon niet het melden waard eigenlijk.
Om nu élke dag te schrijven dat we heel lui tot 9 uur uitslapen om vervolgens nog luier de halve dag in pyjama rondlopen?
Vindt u dát interessant?
Nee toch?
Verder doe ik niet veel deze vakantie.
Zélfs niet de dingen die ik wílde doen.
Oh wácht.
Wel dus.
Ik haalde mijn zomerkleding uit de kast.
En eigenlijk moet mijn winterkleding erin,
maar of die échte strenge winter nog gaat komen?
Ik ben bang van niet.
Dus nu liggen die zomerkleren op een hoop.
Te wachten op zon.
óók ruimde ik mijn wederhelft zijn kast op.
man-o-man.
meer zeg ik niet....
't was in elk geval de laatste keer dat ik dat deed
ben gekke Henkie niet
een weekje samen vakantie.
Wat kort samengevat zeggen wil:
ik samen met de kindjes en Paul in de graasj.
Túúrlijk wil ik graag met hem samen dingen doen,
maar ik snap ook heel goed dat hij wil klussen.
Dus laat ik 'm elektriciteit aanleggen, stopcontacten plaatsen...
Dat er nogal teenentander mis is gegaan met de graasj,
daar wil ik graag een apart logje aan wijden..
Ergernis en nog eens ergernis,
ik ga bijna vermoeden dat er ergens een verborgen camera hangt
en dat er achter een dikke boom Ralph Inbar te voorschijn rolt.
Of leeft die niet meer?
geen idee.
Wát? Frans Bauer?
Okee.
goed.
Gisteren gingen we iets leuks doen samen.
Naar I-K-E-A.
Bij aankomst doken we meteen op een bord zwödse bällen en met ons buikje vol hobbelden we door de winkel...compleet tegen de stroom in...
pfff, dat werkte dus niet,
omdraaien dan maar.
En terwijl wij in een showkeuken, badkamer en toilet, gluurden,
hoorde ik Ruben opeens rennen en roepen:
MAMÁÁÁ...IK MOET POEPEN,
en ut jong stond daar voor een nep-kindertoiletje zijn broek
al open te ritsen.
Néééééh!
Dat ís geen échte wc, piepte ik
Wél waar mama, kijk dan! , met zijn bruine kijkertjes in standje poep zeg maar.
Ik zuchtte maar eens diep en greep ut jong onder zijn arm naar het échte toilet.
Wat voor hem altijd een feest is,
want er is namelijk een ouder-kind-toilet!
kent u dat?
Ik vind dat dus écht ge-wel-dig!
Zit je daar zelf ,
met je kind naast je op een kindertoiletje.
Lachen toch?
Een uitstapje op zich...
Waar bij mij meteen de vraag opkomt: hebben ze deze ouder-kind-combi
ook op 't herentoilet?!?!
Weet dat iemand?
Mannelijke lezers?
héb ik die eigenlijk wel?
Goed.
Logvoer dus.
Bij deze.
Een kind met poep-behoefte in de Ikea.
Vindt u dát leuk?
Vást.
Enniewee.
We kochten dus een nieuw dekbed én nieuwe kussens.
En dát was nodig.
Geloof me.
Ik heb geen idee hoe lang we dat oude al hadden.
Zo lang dus.
Dus sliep ik afgelopen nacht als een roosje.
tot 1 uur...
daarna lag ik wakker.
Geen idee waarom.
Heel erg wakker dus.
En niet uitgeslapen vanmorgen dus.
maar ach.
vakantie he?
Moet er niet aan denken om maandag weer te "moeten".
Waarom won ik nou niet die staatsloterij?
van €5,- kan ik toch niet rentenieren?!?
*zucht*
|
01 Januari 2012 | 00:42:46
|
31 December 2011 | 23:10:12
GEFOPT!!
Dat was dus niet de laatste he?
Dat is deze namelijk!
Lees gauw!
Men neme:
wc-rolletjes
lijm
kleurige lintjes
velletjes wc-papier
knopen /kralen
gekleurd papier
naald en draad
Knip reepjes...
En zet uw kleuter aan het werk.
Laat hem kleine stukjes papier knippen.
Hoe kleiner hoe beter!
Knip een rondje
Leg dit op een stukje wc-papier.
Prik er aan de onderkant een draad doorheen die u vastknoopt
met een kraal of knoop uit grootmoeders' knopendoos.
Smeer aan de bovenkant van het rondje lijm
En plak er je rolletje op!
Vouw t wc papiertje om t rolletje en plak er plakband omheen
Ga naar de dichtsbijzijnde kluswinkel en graai daar wat gratis stukjes behangpapier mee.
Ze zijn precies op maat gesneden om een wc-rolletje in te pakken!
en ze hebben prachtige kleurtjes!
Plak aan de achterzijde wat mooie sliertjes.
Dit kan papier of stof zijn..
Wat jij wilt!
Hocus Pocus voor de oplettende lezer nu...
Goed ..verder dus
Prik aan de zijkanten van t rolletje 2 gaatjes en haal er een draad door.
Maak dit aan de bovenkant vast met een kraal/knoop.
Knip een groter rondje dan 't rolletje en maak 1 knip tot t midden
Nietje erdoorheen en dezelfde draad van net van onderuit erdoor steken.
Dit is het ophangtouwtje!
maarrrrr.
vergeet niet eerst het rolletje te vullen met de stukjes papier die uw kleuter met heel veel liefde knipte..!
Oke.
Beloof uw kleuter dat hij de eerste is die er ene mag laten knallen.
Trekken Ruup!!!
PANG!!!
HAHA!!
PANG!!!
Mag ik er nog ene,mama?!?!
Ik zeg: een kinderhand is gauw gevuld!
Gauw nog snel aan de slag dus mama's!
Mocht u er werkelijk geen snars van snappen
van mijn miserabele omschrijving dan.
Dit was dus echt de laatste.
Nu fop ik u niet meer dit jaar...
|
31 December 2011 | 22:20:10
Op oudjaarsdag/avond vieren wij sinds 5 jaar de geboortedag van neefje Luuk.
Zo ook dit jaar.
Rond 20 uur reden we terug naar huis....met 2 slapende kiendjes.
Maar voordat we gingen,
mochten de kiendjes nog samen vuurwerk afsteken,
dat is een nieuwe traditie en natuurlijk geweldig leuk!
2011 op zijn eind...
terugblikken doe ik niet,
voor wie weten wil wat we allemaal meemaakten?
Lees maar terug op deze blog,
daar is ie voor namelijk!
Met een tevreden gevoel laat ik 2011 achter me en ontvang 2012 met open armen.
Ik hoop dat het nieuwe jaar net zoveel geluk, gezondheid en liefde voor ons in petto heeft.
Dan kan 't voor mij in elk geval niet meer stuk.
Dus rest mij alleen nog te zeggen:
Eine gooie roetsj en alle goeds voor 2012!!
|
30 December 2011 | 20:36:10
Lieve Olivier..
Wat word je toch groot.
Dat jengeldagje van eergisteren moét haast wel een sprongetje zijn geweest.
Kijk nou toch...
|
27 December 2011 | 22:33:21
Mariska is in the house again!
Gezellig!
Een openluchtmuseum en iets met Dickens, Bethlehem en Fantasy...
Het leek mij wel erg leuk,
dus na een wandelingetje door de "toter",
kwamen we bij de ingang.
Allerlei vuurkorven brandden,
oude ambachten werden uitgevoerd.
Echt leuk.
En kijk!
De échte Maria, Jozef en Jesus!
En een elf zat in een vijvertje te vissen..
Kijk, ook de neppe versie...
Olivier bij de ijskoniging...
wat een plaatje!
En Ruup durfde alleen met mij erbij natuurlijk...
de dappere dodo
En de slee van de koningin werd voortgetrokken door 2 ijsberen!
Ruben vond het allemaal wel spannend hoor....
|
23 December 2011 | 21:08:44
|
22 December 2011 | 18:42:38
Goh.
Ruup begint steeds meer op Paul te lijken ..., roepen heel veel mensen.
Ik zie dat écht niet.
Jeetje, die Olivier is echt preciés z'n mama , roepen ook een hoop mensen.
Ook dát zie ik niet.
Gistermorgen maakte ik een foto Olivier naast me in bed
En opééns zag ik het.....
Ik ben meteen mijn foto-album ingedoken.
En dít was de foto die ik zocht.
Het komt waarschijnlijk door het oranje shirtje dat O'tje draagt,
en ik ben op de foto natuurlijk een stuk ouder,
maar ik zie duidelijke overeenkomsten.
Zie jij ze ook?!
Ook deze....(een beetje wazig, maar goed)
zit daar nou Olivier in die wagen?!?
|
21 December 2011 | 22:07:56
Hij maakte mij mama.
Dat is iets héél bijzonders.
Dat er nog meer bijzonder was, merkte ik al vrij snel.
Toen hij nog een mini-babieke was al.
Ik hoefde maar iets te dénken.
En het gebeurde.
Ik dacht bijvoorbeeld: goh. Dié slaapt lang vandaag.
En raad eens?
Ik was nog niet klaar met denken of hij was wakker.
Dit waren maar hele kleine dingetjes.
Maar op den duur durfde ik 't niet eens meer te denken.
Echt té maf gewoon
Alsof hij mijn gedachten kan horen ofzo.
Heel gek.
Een jaar geleden kreeg Ruup van oma Coosje een pop.
Hij helemaal blij enzo en ik vertelde dat we misschien konden sparen voor een poppenwagentje en als we dan genoeg centjes hadden dat we die konden
kopen voor de pop.
Ik vond dat natuurlijk superschattig, mijn kleine mannetje met pop en wagen,
dus na mijn werkdag vloog ik de speelgoedwinkel in voor zo'n roze poppenbuggy.
En had deze in mijn auto gelegd.
Ik had goed en wel 1 stap binnengezet , zegt meneertje:
ja?
waar is ie?
ik: wie is waar?
Ruup: de poppenwagen!
ik: een póppenwagen?!? daar zouden we toch voor sparen?!
Ruup: nee hoor! die ligt in je auto!
ik: nee hoor, hoe kom je dáár nu bij?
Ruup: écht waar, kom maar kijken!écht waar!
Tja...daar stond ik dan.
Ik, de grote jokkebrok.
Ik was helemaal flabbergasted.
Dit kon hij ÉCHT niet weten!!
Gisteren.
Het was half 6 en we zouden erwtensoep met pannenkoeken eten.
Aangezien je Paul met deze soep niet blij kunt maken, en er 2 hongerige ventjes aan mijn broekspijpen hingen, waren we maar vast met de soep begonnen.
Het werd later.
Ik begon ook maar vast met pannenkoeken bakken want de honger was blijkbaar nog niet gestild...
En toen dácht ik: waar blijft Paul nou?
(en nu een héle idiote gedachte waar totáál geen reden voor is, maar ik dácht
't nou eenmaal)
ik dacht: Dadelijk is ie opgepakt door de politie en zit ie in de gevangenis!
Hardop zei ik alleen: waar blijft papa toch?!
Ja ! riep Ruup.
Waar blijft ie toch?
ZOU HIJ SOMS IN DE GEVANGENIS ZITTEN?!?!!?
Nou vráág ik je....
Dit is toch NIET NORMAAL!?!?!
Die jongen kan écht mijn gedachten lezen!!
|
21 December 2011 | 09:49:27
En ook dit jaar weer even DIT romantische verhaaltje...
Conclusie: It all started with a Christmas tree....
Zo zie je maar weer!
't is toch wat met die kerstbomen hè?
|
20 December 2011 | 17:15:52
Eens in de 2 weken op maandag komt oortjes-Carla.
Zij houdt in de gaten hoe Olivier zich ontwikkelt.
Er is een plan gemaakt, wat we willen bereiken enz.
Heel officieel allemaal.
1 keer per jaar doet ze een test.
Dat was pas.
Een koffer met wat speeltjes kwam tevoorschijn.
die mevrouw die wat spelletjes met Olivier deed.
Nou, die 2 onderzoeken samen én de waarnemingen van oortjes-Carla
vormden een uitslag.
En die kreeg ik gisteren.
Geen idee wat ik kon verwachten
Kort samengevat
Een kind van 12 maanden heeft gemiddeld een IQ van 115
Olivier blijkt een IQ van 130 te hebben.
Het kan zijn dat dit later nog iets minder zal zijn hoor
Een slim mannetje dus, die Olivier van ons!
Op de curve in vergelijking met zijn leeftijd zat hij met zijn gehoor aan de ondergrens, maar ze gaan uit van de gehoorleeftijd(de leeftijd vanaf hij app heeft).
En dat is 9 mnd.
En dan zit hij aan de bovengrens!
Kortom: HIJ DOET HET SUPER!!
Ze hebben altijd teambespreking, Carla en de mensen van het audiologisch centrum, en ze waren SUPERTROTS OP OLIVIER!!!
Niet dat zij er zoveel aan kunnen doen, maar blijkbaar komt dit soort uitslagen zeer weinig voor bij slechthorende kindjes.
*slik *
En zoals het eruit ziet kan hij gewoon naar een normale school en verder geen rare fratsen.
Fijn hè?.....
|
20 December 2011 | 16:48:15
Hèhè.
Wát een weekend weer.
Zaterdag had ik een súperfijne dag.
Normaal vind ik het altijd een hele opgave om met beide kindjes ergens naartoe
te gaan en me op te pakken.
Zeker als ik iets snel-snel wil.
Dat werkt namelijk niet, ben ik inmiddels achter.
kinderen, toen zag ik het allemaal weer wat vrolijker in.
En had meteen mijn nieuwe motto voor 2012:
Rustiger aan doen én GENIETEN!
Dus toog ik met 2 kindjes naar ut durp.
Beiden op hun fietsjes.
We deden er wel anderhalf uur over,
maar wat wás het leuk zeg.
En omdat ze zo lief en braaf waren kregen ze een oliebol en gans hun kleertjes zaten onder d'n poeiersuiker
Nou.
En verder?
De kerstkaarten zijn klaar én de deur uit.
En wat ben ik er blij mee zeg.
Kerstkaartenfabriek gesloten dus
Dit waren de creaties van dit jaar.
Ik vond ze übercute!
(en nu allemaal tegelijk: ohhhhhhhhhh wat leuheuk!!)
De neppe-kinderboom staat al ruim een week en hangt vol met sjoklaatjes.
En daar kan Ruup dan niet tegen hè?
Dat moet op.
Jaha. Moet ie ook maar leren.
Elke dag, maar 1 sjoklaatje dus!
Die O'tje rukt steeds alle hangertjes van de onderste laag eruit.
En als zijn handje weer eens richting boom schiet, kijkt ie voortaan eerst of ik 't zie, en áls ik t dan zie, rukt ie t er alsnóg uit hoor,
maar nu wél met een vettig lachje erbij.
De vlegel.
Maar toen.
Toen moest dus nog de grote-mensen-boom.
Dat móet ja.
Want dat wil mijn lief.
Punt.
Uit.
Dus zochten ze de mooiste boom uit.
Mijn lief en Ruup.
Ik niet.
Ik háát kerstbomen.
Met diegene die ooit verzonnen heeft, wil ik graag nog wel eens een hártig woordje spreken!
Enniewee
Kijk.
En dan begint t.
't gezeik.
Dan moet die stam passend in de voeten-voet geplaatst en komen er motorzagen, takkenscharen en andere elektrische zaagmiddelen te voorschijn.
En ik verdenk de buren er stiekem van dat ze met z'n allen achter een raam ons zitten te begluren.
Om te kijken hoe wij dat aanpakken.
Een soort jaarlijks vermaak voor de buurt zeg maar.
En daar word ik dus écht ehh nogal...zwaar geïrriteerd van zeg maar.
Van dat gehak en gezaag.
Dan lig je onder die boom wat schroeven aan te draaien en vallen de naalden op plaatsen waar je ze liever niet wilt hebben...
Staat ie recht?
Ja?
Wát nee?
Net wel? en nu niet meer?
Hoe kán dat nou?
Dat dus.
Grrrr.
Op dát moment ben ik de Linda-die-u-liever-niet-wilt-kennen.
Dan draai ik met mijn ogen, en sis wat met mijn tong en zucht daarbij..
Écht heul irritant.
Dus besloot ik bij deze:
volgend jaar geen échte boom meer.
Ben er écht helemaal klaar mee.
Elk jaar weer dat geruzie en gevloek om die schijtboom.
Máááááár.
Toen hij eenmaal stond
-en hij is méga-
en de lampjes erin zaten, vond ik 'm opeens práchtig.
Kijk.
En *poéf* was daar de leuke-Linda weer!
We versierden met z'n drietjes de giga-boom en waren weer dikke vriendjes..
Zo zie je maar....
z'n boom brengt je weer dichter bij mekaar!
Alles weer pais en vree....
*kucht*
Ruben werkte dit jaar volgens de nieuwe versier-techniek:
smijt de lintjes in de boom en roep: MOOOOOOOI!
Moet u ook eens proberen.
Geeft ehhh....een aparte variatie in den boom..
Kijk zo!
|
16 December 2011 | 17:30:49
Écht waar.....
Ik maak me af en toe toch wat mee mensen.
Kan me voorstellen dat jullie af en toe medelijden met me krijgen.
En terecht.
Vanmorgen zoiets.
Een leuke anekdote..
Ik had Ruup naar school gebracht en ging daarna douchen.
Aangezien de box voor babies is,
aldus Olivier,
nam ik m mee naar de badkamer en deed de deur dicht.
Zo kon hij in ieder geval niet weg...
En wat kon hij nou uitvreten in de badkamer , dacht ik onnozel....
Ik sprong onder de douche en Olivier vermaakte zich met wat speeltjes..
ik ben nogal van 't snelle douchen dus na 3 minuten was ik klaar.
Ik opende de douchedeur en vond het ook al verdacht stil...
en dit is wat ik zag....
Kijk!
Dát bedoel ik dus....
En dát 's morgens om 9 uur.
Geloof me,
dan ben je meteen goed wakker hoor!
Ik was blij dat ik om 11 uur kon gaan werken,
even geen klauter-kabouter-fratsen...!
|
15 December 2011 | 13:32:47
Zie je wel!
Dácht ik t niet!....
Jij maar denken dat ik hier een beetje zit te niksen he?
Nee nee nee nee....
't is dat kerstgedoe he?
Al jaren sturen we gewoon kant-en-k(l)aartjes.
Wél leuke, dat wel.
Maar toch.
Ik blijf 't toch wel geldverspilling vinden..
maar ook gezellig tegelijk.
Verplichtingen he?
Kaartjes sturen naar mensen die je nóóit ziet.
Ach...
Tja.
En dit jaar zat dat dus ook in de planning der verplichtingen.
Van die kant-en-klaartjes.
Tót mijn oog op iets súperschattigs viel...
en toen móest ik dat dus zelf ook maken he?
Kijk!
En dáár begon de ellende.
Zit je opeens middenin een kerstkaartenfabriek!
Het ís me een klus zeg ik je.
En om 't nóg gekker te maken,
maakte ik zelf ook nog een stempel.
Gewoon, omdat ik geen zin had om alles zelf te schrijven.
Maar of ik daar nu écht tijd mee heb bespaard?!?!
Maar leuk is ie zéker!
En toen liet ik dus een fotootje van die stempel op twitter zien en begonnen er allemaal mensen te stuiteren van: wil ik ook! wil ik ook!
Dat dus.
Enniewee.
Ik ben weer een tijdje van de straat.
Maar wil je álsjeblieft ff leuk reageren als ons kaartje op je deurmat ligt?!!?
Ja?
't heeft namelijk bloed zweet en tranen gekost...
en niet alleen bij mij!
.....bent u al nieuwsgierig?!
|
11 December 2011 | 20:52:26
Soms,
soms komen er zomaar opeens mensen in je leven
en dat klikt.
Dat klikt als een klokje
en lijkt 't alsof je mekaas al járen kent.
Zo maf.
Dat die mensen dan toevallig 2 uur rijden van je vandaan wonen,
dat is dan best stom.
En dat ze ook niet overwegen naar Limburg te verhuizen,
is nóg stommer..
haha.
Zo is het geval met Yvette & Simon & co
Ik ontmoette Yvette via deze weblog en uiteindelijk zagen we mekaar voor het eerst in Den Bosch.
Dat het meteen in real life net zo klikte bleek uit mijn diepste, er-zit-een-baby-in-mijn-buik-geheim dat ik met haar deelde.
Inmiddels hebben we elkaar al redelijk wat keren gezien en omdat iederen ontmoeting véél te kort bleek, boekten we een weekendje weg.
En zo belandden we in Zeeland...
En wat was 't fijn zeg....
|
05 December 2011 | 23:09:37
Oh!
Bijná vergeten.
Zaterdagavond om 21 uur mocht ik éindelijk die doos uitpakken.
Die doos met die verrassing voor mij!!!
Van mijn onbekende Twitsint.
En ja, hoor.
In álle haast was ik 't kedoo natuurlijk vergeten mee te nemen.
Lag dus mooi op het aanrecht...
Dámn wat baalde ik.
Toen we om 23 uur thuiskwamen en ik beide kiendjes in bed had gelegd,
was die doos natuurlijk metéén aan de beurt.
Gauw scheuren maar!
Ik opende de doos...en er zaten gewoon 13(!) losse pakjes in!
Vlindertjes van blijdschap fladderden door mijn buik
WOW!
Ik las het súperlange en zéér passende gedicht.
HA! lachte ik.
Hier had zich iemand zeer goed in mij verdiept.
Had mijn log, mijn getaart en gefreubel állemaal ontdekt.
Ik opende de pakjes en er zaten állemaal knutselspullen in.
Écht helemaal mijn ding!
Ik werd er helemaal blij van!
Mijn vermoeden van de juiste Twitsint was juist en @dekleineauto was de juiste.
Na wat "geklets" via twitter, kwamen we er al gauw achter dat we verrassend veel overeenkomsten blijken te hebben.
Grappig toch?!?
En bleek dat ze het héél leuk heeft gevonden om mijn Twitsint te mogen zijn!
En kijk eens wat een leuke site ze heeft!
|
05 December 2011 | 22:47:50
Vrijdag kwam Sinterklaas met zijn Pieten op school en mocht Ruup verkleed!
dat was natuurlijk rete-spannend!
En kijk welk liedje dit mooie kent!
VIDEO
Zaterdag stopten we om 14 uur met 't dak en mochten we om 17 uur bij Oma Coosje en opa Bert aanschuiven..
Rond de klok van 19 werden er met veel kabaal héél veel kedootjes naar binnen gekwakt!
maar.
Geen Piet te zien hoor!
Er werden mooie kedootjes uitgepakt....
Zondag werd er ook tot 14 uur gewerkt en mochten we ons om exáct 17.30 uur melden bij oma Mariet en opa Bennie.
Ook daar werd er na het eten wild op de voordeur gebonst.
Tjongejonge....wát een verwennerij....!
Maar goed,
we hadden dan ook héél goed gezongen voor Sint M icolaas( ?!?)
VIDEO
En guess what?!?!
vanavond gooide er een Piet pepernoten door t raampje van de deur en lagen er opeens nóg wat kedootjes in de gang!
Dát hadden we toch niet meer verwacht.
We hadden al zóveel gehad!
En die Olivier was niet meer van zijn nieuwe fietsje af te slaan!
Pfieuw!
dat was het weer.
NU mag die Sint gauw wel weer terug naar Spanje...
Dág Sinterklaasje...dank U wel!
|
05 December 2011 | 22:15:53
Oke.
Afgelopen weekend liepen 2 heule dikke rode lijnen ons leven..
Rode lijn 1: het dak van de graasj moést en zou erop komen.
En voor de kinderen niet minder belangrijk:
rode lijn 2: her en der Sinterklaas vieren!
Dat dat allemaal wat veel van het goede was,
moge duidelijk zijn...dat kon je zelfs op 2 vingers uittellen.
Maar goed.
Sommige dingen moéten gewoon.
Dan maar even doorbijten en bikkelen.
Laten we met het dak beginnen.
Zondag rond 9-en stonden de hulptroepen alweer klaar.
Met dikke wallen onder mijn ogen rolde ik een kwartiertje eerder uit mijn bed.
Wéér voorspelde men regen, maar gelukkig viel 't met de nattigheid wel mee
De laatste dakplaten werden er in rap tempo opgelegd.
Schoonbroer klom op 't dak en draaide de overgeslagen schroeven erin.
Dat was wel spannend hoor.
Ik doe 't 'm niet na in ieder geval!
Dat gebeurde uiteraard veilig, dat daken-geklim!
Waar een trek niet al handig voor is...
Maaarrrrrrr
WE ZIJN DICHT!!!!!!!
De nok werd nog dichtgepurd(?) en dat was t!
De rest komt wel..
We hebben 't doel van dit weekend bereikt.
HET DAK IS DICHT!
En wat is het mooi zeg!
Zo!
En nu mag u bést even klappen of schouderklopjes uitdelen....
Dat is áltijd fijn!
|
03 December 2011 | 16:08:08
Vandaag gingen we verder met het dak van de graasj dus.
Grmpf.
maar goed.
Dit weekend moet het dak erop!
Volgend weekend geen tijd.
Dus.
Aan de slag!
En kijk eens wat voor een zeikweer het was...
Het waaide en bíjna hadden we 't afgeblazen.
Gewoon bang dat de platen eraf zouden waaien.
Je hebt geen grip he?
Zijn écht grote platen hoor!
Maar goed.
We deden gewoon of we gek waren en gingen door.
En kijk eens:
we mikten er zó 12(!) platen op!!!!
Ons voornemen was om vandaag de carport af te krijgen en kijk!
We gingen gewoon nog 2 platen door....
KEIHARD gewerkt hebben we.
En wat zijn we tevreden zeg!
En zo zijn we ook nog op tijd om zo naar opa Bert en oma Coosje te gaan om daar Sinterklaas te vieren.
Wát een heerlijke zaterdag!
én én én,
ik mag vanavond om 21 uur mijn @twitsint kedootje openmaken.
HIer staat dus al een week een doos voor mij mij mij!
Geen idee van wie het is en wat erin zit.
Vanavond om 21 uur weet ik t!
Spannend dus!
|
02 December 2011 | 09:13:38
Ik maak natuurlijk bést veel foto's.
Met mijn camera of Iphone.
Er zijn ook zóveel mooie momenten,
of ben ik de enige die er zóveel ziet?
En soms,
héél soms,
kun je een bepaald moment perféct vangen in 1 of meerdere foto's..
Dat die foto preciés die persoon weergeeft,
preciés hoe hij of zij is.
En zie!
Ik vind ze on-be-taal-baar mooi...
ja?
Heeft u m?
Dít is Olivier dus.....
|
30 November 2011 | 20:02:41
Oke.
Plan de campagne lag klaar
De dakplaten lagen klaar ......
En het werkvolk stond te popelen.
Dat wilde zeggen: beide vaders, Paul en ik.
En oma fungeerde als oppas.
En zo begonnen we vanmorgen....
dak-loos dus
Die éérste plaat is het lastigste he?
Passen, meten, meten , goed kijken, bietje sjuuve, kijken,
van de andere kant kijken.
Je kent t wel.
En hocuspocus,
kijk wat er aan het einde van de dag tevoorschijn was getoverd?!?!
Is alleen aan deze kant gedaan he?
Niet dat jullie denken dat 't dak er al helemaal op ligt.
Nee joh!
Hopelijk krijgen we zaterdag en zondag geen regen.
Ze voorspellen 't wel,
maar vandaag was ook regen voorspeld,
en het was héérlijk dak-weer!!
|
30 November 2011 | 18:40:05
Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen,
denk ik maar...
|
29 November 2011 | 20:41:16
Gisteren de een-na-laatste NmG-les gehad.
Volgende week niks i.v.m. pakjesavond.
En dan 12-12 de laatste.
Mán wat zal ik blij zijn, want oh-oh wat geeft dat een stress zeg.
Bij ons, bij de kiendjes, bij mijn ouders, bij de oppas.
Rennen, haasten vliegen.
Echt. niet. leuk.
't is dat ik de lessen zélf erg leuk vind.
En dat we er zoveel leren.
Gisteren kwam het warme eten aan bod.
Noem ze maar op:
bloemkool, broccoli, sla, spinazie, erwten, aardappel, vlees, jus, friet, mayo, kroket, frikandel, pizza, tomaat, spruitjes, rijst, spaghetti, macaroni.
Echt zó grappig dat je bij veel gebaren denkt: já! logisch!
Om 18,45 vliegen we hier het huis uit, met 2 kinderen die je met van die zielige oogjes aankijken van: maar je bént nét pas thuis!?
Eenmaal daar vliegen we 't klaslokaal binnen.
En dan.
Dan worden we weer een beetje Zen.
Die 2 uur daar vliégen echt om en het is best gezellig.
Vind ik dan.
Daarna gauw weer naar huis om de oppas af te lossen.
Écht.
Helemaal.
Gesloopt.
Maar goed.
Nog 1 keer maar....
en t is voor een goed doel hè?
een HEUL goed doel!
*zucht*
|
27 November 2011 | 22:13:42
Rustig weekendje?
ho maar!
Vanmorgen om half 7 opgestaan,
om vervolgens om half 10 met 5 man sterk , in de plooi
in de auto richting Vianen te zitten.
We zetten Riz in den Bosch op 't station af
en Ruben pruilde dat hij het helemaal niet leuk vond dat ze wegging.
En dat er eens in de zoveel tijd een dame op zijn kamertje slaapt,
vindt hij blijkbaar helemaal niet erg!
We sjeesden door richting Vianen.
Ruben gewapend met de anti-misselijkheidsbandjes om zijn polsjes,
een watje in zijn linker-oor,
zittend in het midden van de achterbank,
mét een "sabbel-snoepje".
En hoerá!
We kwamen spuugloos en noch immer volledig in de plooi aan.
Wat we in Vianen gingen doen?
Nou, Paul zijn opa en oma zijn 70(!) jaar getrouwd en oma wilde niks vieren.
Het verdrietige feit wil, dat het met opa niet zo goed gaat
en hij een paar maanden geleden in een verzorgingshuis is geplaatst.
Niet leuk, maar 't kon niet anders.
Maar nu had oma zich bedacht en wilde tóch samen brunchen met álle kinderen,
klein- én achterkleinkinderen.
Dus trad iedereen aan en omdat we mekaar niet zo heel vaak in-real-life zien,
was er een fotograaf geregeld, die wat fotootjes maakte.
En die foto krijgt opa dan ook.
We gingen brunchen dus en het was werkelijk voortréffelijk!
Ik zeg: verse broodjes, zalm, paling, garnalen, gebraden kippetje, friet, poffertjes, smoothies, eitjes, chinees, groenten, fruit, noem t op en het lag er!
Echt super!
* burp*
De kinderen konden er koekjes bakken, tv kijken, spelen.
Helemaal súper!
We hebben een heerlijke ochtend/middag gehad.
Maar omdat opa er niet bij kon zijn, was het toch allemaal wel met een dubbel gevoel.
Maar het was fijn om allemaal weer even bij elkaar te zijn!
en vanavond mochten de schoentjes weer gezet
en kijk 'm een dúchtig zingen...die voelt vást nattigheid...
"Sinterklaasje bolluh bolloh bolluh! "
|
27 November 2011 | 21:45:59
Zaterdag stond voor Riz en mij in het teken van het megataartenfestijn.
We lieten de kleine mannetjes bij opa en oma achter.
Dat Ruup onderweg met véél overgave nog even een plastic zakje vulde,
laat ik maar even achterwege.
Goed.
Heul lang geleden kochten we entreekaarten en schreven we ons in voor 2 workshops.
Cakepops maken én koekjes versieren.
Eenmaal daar,
wachtten we netjes op het openingswoord om daarna naar de workshop te gaan.
Dat er geen officiële opening werd gedaan en we dus te laat voor de eerste workshop waren, was bijzaak.
Dus schoven we aan bij de cakepop-tafel
We draaiden balletjes van het voorgefabriceerde mengsel van biscuitkruimels en botercrème.
Draai draai draai.
Daarna gingen de balletjes een kwartier in de koelkast.
Ondertussen werd in de magnetron de chocolade verwarmd.
Na het koel-kwartiertje mochten we de stokjes in de choco dopen en deze daarna in de balletjes duwen.
Daarna mochten we de hele pops in de choco dopen.
Kippetje-eitje.
Daarna gauw gauw wat versiering erop kwakken en kláár!!
En kijk eens hoe schattig.
Die cakepops had ik zelf natuurlijk al eens eerder gemaakt,
en ik had gehoopt hier nog wat tips en trucs te krijgen,
maar helaas....
Dat het gewoon gezellig met Riz was,
was voor mij het belangrijkste!
Toen hadden we 2,5 uur even niks.
We struinden de standjes af en keken naar de strijd der taarttitanen.
Dat was wel stoer.
3 groepen van 3 personen gingen een taartstrijd aan met als thema:
shop 'till you drop.
Dat thema werd ter plekke bekend gemaakt.
grappig om te zien hoe iedere groep er zijn eigen draai aan gaf.
We aten een broodje terwijl we toekeken bij een wedstrijd "snelboetseren".
ook grappig!
We bewonderden de taarten die opgesteld waren voor een wedstrijd en brachten onze stemmen uit.
Grappig om te zien, dat de winnaar-taart, bij ons totáál niet in de smaak viel!
We vonden 'm zelfs lelijk!
Maar goed.
Om half 3 mochten we weer aan de slag.
Het lijkt zó eenvoudig mensen, maar oh-oh dat valt niet mee hoor!
Kleuren met icing.
Stevige icing, dikke icing, dunne icing.
En dan ook nog in allerlei kleuren.
Maar oei oei, wat was dát leuk!!
"jij hebt hier we feeling voor, heb je dit vaker gedaan"? vroeg de dame me.
ehh, niet zo veel met icing, meer met taarten , bloosde ik.
Áltijd leuk om complimenten te krijgen, niet?
Ik vond het súperleuk..en ben bang dat ik iedereen binnenkort ga overláden met mooie koekjes!
Van niks...
Naar iets...!
Na deze workshop waren we kapót!
Kiendjes weer oppikken en toen gauw naar huis..
En na het eten zat het keuringsteam al klaar....
En guess what?!?!
Ze vonden mijn zélfgemaakte pops lekkerder dan deze!
Joechoe!!
En de koekjes?!?!
Die zijn té mooi om op te eten,
dus áfblijven!
|
27 November 2011 | 21:45:49
Vrijdag was er post.
Spánnende post!
Niet voor mij joh,
nee voor Ruben en Olivier!
Hoe stoer is dat?!?
Te gék!
Die moeten we gáuw buiten ophangen!!!
Wilt u óók zo'n mooie vlag?
|
23 November 2011 | 12:32:09
Vanmorgen om 9 uur zou een mevrouw komen voor een psychodiagnostisch
onderzoek bij Olivier.
Een wátte?!? dacht ik, maar liet 't maar gewoon op me afkomen..
Sinds bekend is dat Olivier "slechthorend" is,
is er dus een bal aan 't rollen gegaan.
Op zich wel goed natuurlijk.
Één keer in de 2 weken komt Carla om te kijken hoe het gaat.
Houdt ie zijn apparaatjes goed in?
Begint ie te brabbelen?
Dat soort dingen.
Óók moeten we eens in de zoveel tijd naar het audiologisch centrum in Venlo
en daar testen ze dan of de apparaatjes nog goed zijn ingesteld of dat ze het iets moeten aanpassen.
Dat er nog meer bij kwam kijken, dat wist ik niet.
Dat er blijkbaar ook problemen kúnnen zijn in de motoriek, gedrag van het kind door slechthorendheid?
Wist ik niet.
Begrijp ik ook niet echt.
Maar goed.
Ik doe maar gewoon wat ze willen.
Kan nooit kwaad lijkt me
Dus stond er vanmorgen een vrolijke jonge dame voor mijn deur.
Die even met Olivier kwam spelen.
Het was leuk.
Olivier vond het práchtig.
Wát een voorbééldig jochie , kirde ze,
terwijl Olivier met 1 vinger in zijn neus de blokjes in een doosje stopte.
Ze verstopte een klein poppetje onder een beker en hij moest deze zoeken.
Geen probleem.
Daarna nam ze nóg een beker en deed een soort "balletje balletje".
Geen probleem!
Het poppetje was zó gevonden
Echt grappig om te zien hoe hij nieuwe dingen ontdekt en daarmee omgaat.
Hij kreeg een A4-tje met een waskrijtje.
Eerst voelen aan t krijtje en 't papiertje om t krijtje en toen begon hij opeens
driftig te krabbelen!
Dat soort spelletjes dus.
Een uur zijn de bezig geweest.
Zo lang hield ie zijn concentratie.
Lang he?
Ik vond het écht leuk.
Olivier ook.
Dat was duidelijk.
Ik ben erg benieuwd wat uit deze test komt, maar ik geloof niet dat ik me zorgen
hoef te maken.
Ik vind het goed dat ze dit doen hoor.
Je kunt het maar beter vóór zijn, mocht er iets "niet goed" zijn.
Wat ik wel heel jammer vind is dat hij nu al een stempel "slechthorend" heeft,
want zo zie ik het zelf dus helemaal niet.
Ik zou eerder zeggen: "minder goed horend",
maar volgens mij past dat niet op hun stempel....
|
21 November 2011 | 23:07:43
Ha!
daar waren jullie even stil van hé?
Van zo'n knap Pietje...
Vandaag wéér een spannende dag.
Grootouderdag in Ruben zijn klasje.
Opa of oma, pa'ke of va'ke.
Geef 't maar een naam.
Ze waren welkom!
Vanmorgen waren mijn ouders mét Olivier in het klasje.
Och wat vond Ruup het toch spannend!
Vooral ook dat Olivier erbij was.
Zíjn kleine broertje!
Alle meisjes plukten aan Olivier.
Wát is er nou leuker dan een échte pop?
En kijk!
Ruben tekende opa!
Kortom.
Ze hebben állemaal genoten, zowel Ruben als opa, oma én Olivier!
Mooi toch?
Prachtig ook om te horen dat
Ruben écht zo'n braaf jochie is als ik zelf al dacht....
|
20 November 2011 | 18:26:16
Kijk mensen.
Het is gewoon een feit.
WIJ. HEBBEN. HET. ÁLLERMOOISTE. PIETJE
Klaar.
Uit.
U kunt nu wanhopig uw best doen om het tegenbewijs te leveren,
maar doe geen moeite.
Deze is écht het állermooiste.
Zié je wel!
Ik zei het toch?!?
Ik overweeg zelfs om 'm aan te melden voor Sint Ketrien.
Het schuttersgilde hier in ut durp.
Gewoon omdat dat soort pekskes hem gewéldig staan.
Dat dus.
Goed.
Om 14 uur moesten we in "de zaal" zijn.
Dus toog ik met 2 gewassen en gestreken koters richting Sintgedoe.
Ruup stikte van de zenuwen.
Hij vond het toch zó spannend!
Die zenuwen uitten zich in kletsen.
Tot er échte pieten in beeld kwamen...
toen was 't stil er kroop er een klein kleuterpietje op mijn schoot.
Die schoot was reeds gevuld met een dreumes.
Een dreumes die, vóórdat de pieten binnenkwamen,
vrolijk door de zaal kroop, maar nádat de pieten hadden gestrooid dus álle pepernoten van de grond graaide en deze in zijn giechel propte.
Gevolg: zowel Olivier, buurmeisje als ik zaten onder de pepernotenprut.
Op het toilet probeerde ik 'm nog wat "op te kalefateren" te maken en pulkte de klonters opgedroogde pepernoot uit zijn haar en schraapte 't achter zijn oren vandaan.
Toen moest 't wachten dus nog beginnen.
Alle kinderen mochten een voor een naar voren komen
en kregen hun kedootje.
Ondertussen kraaide en krijste de dreumes er, inmiddels minder vrolijk, op los.
Álle blikken op ons gericht natuurlijk.
Kijk 'm kijken,
ons schijnheilige pietje...
Geef je me zon lillik vlaggetje.
IK.WIL.PÉPERRRRRNOTEN!!!!!
En het wás me daar toch heet zeg ik je.
Het zweet liep me zó tussen de "batsen".
Toen ik me zo dóódongelukkig voelde....
Vandaag was t niet zó erg.
Maar kwam er aardig in de buurt.
Ik hou er gewoon niet zo van.
Van dat "durpse" gedoe.
Laat mij maar mijn ding doen
en doe jij het jouwe....
Maar dat geklets over alles en iedereen.
Ik mot dat niet.
Maar ja...een durp he?
Je doet er niks an....
Gelukkig wonen we hier heerlijk!!!!
|
20 November 2011 | 13:20:20
Tjongejonge.
Die Pieten van dit jaar,
die halen me toch allemaal streken uit!
Kijk eens wat ze in ons huisje hadden gedaan:
ALLE laarzen op een rij gezet!
Maar ook een cadeautje voor Ruup en Olivier erbij natuurlijk
Verder stond deze zondagochtend in het teken van:
KOEKJES BAKKEN!
En niet zómaar koekjes,
nee!
kijk maar eens....
RACEBAAN-koekjes!!!
En normaal mag je niet met je eten spelen,
maar met deze koekjes wel!!!
Bijna zonde om op te eten zelfs!
Heej, en kijk eens:
die slimme Ruup bakte zelfs een koekje voor Sinterklaas.
Daar zal die Sint blij mee zijn,
want vanmiddag komt ie bij de buurtvereniging!
Spannend!
|
18 November 2011 | 22:06:19
Mán wat is het toch een spannende tijd zeg.
Die Ruup is er helemaal vol van.
Zó vol dat ie vergeet om 't sinterklaasjournaal te kijken of zijn schoen te zetten...
Het arme jochie.
En dan kan het zómaar gebeuren dat je 's ochtends beneden komt
en dat je schoen én een pakje in de lamp hangen!
Of dat alle speelgoeddozen staan opgestapeld met dáárop nog een
stoeltje!
Die gekke pieten.
En ze strooien óveral met snoep!
Vandaag ook weer zoiets.
Lag er een pad door de tuin.
Allemaal gekleurde papiertjes met snoepjes erop!
Dit pad kwam uit bij het vogelhuisje
En kijk!
Dáár lag een pakje.
Zomaar op klaarlichte dag!
En niemand die iets heeft gezien...
Ook moest er wat Sintgefreubel gedaan worden natuurlijk!
En kijk eens hoe goed hij dat al kan?!
Is ie niet schattig?...
|
13 November 2011 | 20:05:27
Sinds we kinderen hebben,
heb ik niet meer zon zin in onze eigen verjaardagen.
(letterlijk én figuurlijk) verliep,
deden we vandaag een nieuwe poging....
Met de bandjes om de polsen
versloegen we spuugloos de eerste rotonde,
de oprit van de snelweg én bereikten we onze eindbestemming.
(dat ie 10 min voor aankomst begon te piepen over misselijk zijn,
werd al gauw verholpen door een "zabbel-snoepje"
Naar d'n Efterling dus!
We hadden Ruup maar niks gezegd,
anders werd ie misschien al misselijk van de zenuwen.
Mán wat was t leuk zeg
En mán wat was het koud daar!
Alles al in winterse sferen.
Ik verdenk ze ervan ijsairco's te hebben geplaatst.
En die Ruup hè?
Die had de dag van zijn leven.
En ik ook dus.
Want als mijn kiendjes gelukkig zijn,
ben ik dat ook....
En hier hé?
Bij élke paddestoel ging hij luisteren
En bij élke paddesstoel stond ik met een brok in mijn keel..
zó lief!
Van 10.30 tot 16.30 huppelden we door 't park en toen vonden wij het welletjes.
En Ruben?
Die was niet moe...alleen zijn benen..!
Yeah, right!
En ik?
Ik had een tópverjaardag!
En denk dat we het zo ieder jaar maar gaan doen!
Oh!
Zing gerust mijn reaktiebox vol he lieve lezertjes,
wat vond ik 't jullie reakties gewéldig
Zeg.
Even wat anders trouwens...
kunnen jullie inmiddels nog normaal "Efteling zeggen?!?!
|
12 November 2011 | 22:12:44
Dit jaar maakt ie 't voor mijn idee pas écht bewust mee,
dat ge-sinterklaas.
En jeetje.
Het was toch wel heul spannend..
misschien wel té spannend?
|
11 November 2011 | 21:39:47
Sintemertes veugelke,
haaj ein heel rood keugelke,
haaj ein heel rood sjtertje,
hoepla Sintemerte!
Dat is ons Limburgse Sinte Merte liedje...
Niks geen koeien en staarten enzo..
Ik had nog een pompoen-lampion van afgelopen jaar,
maar die had meer deuken dan iets anders.
Dus wilde ik éigenlijk nog een lampion knutselen met Ruup,
maar helaas geen tijd gehad.
En aangezien Ruben vandaag vrij was van school (wapenstilstand België)
freubelde oma Coosje met Ruup een leuke lampion.
Wij vonden 'm énig.
Ruup zelf niet...
Dus voordat ik naar huis reed, toch maar een rondje Action gedaan.
en dan koop je daar de mooiste lampion voor 62 cent.
De draak!
Die vond hij wel erg mooi ja
Olivier had een helicopter en sloopte deze in zeer korte tijd...
Ach...
Om 19 uur zou t feest beginnen.
Dus schoten we in onze warme kleertjes
en togen naar "de haup"
Die brandde al.
Och wat vond Ruben het spannend.
Er werden nog wat prijzen uitgereikt , wafels gegeten en chocomelk gedronken.
Eenmaal thuis vertelde Ruben wat hij het állerleukste vond:
dat Sintemerte mijn naam zei!
ik: huh?!?!
Bleek dat er een andere Ruben een prijs had gewonnen...
en dát had hij gehoord!
|
11 November 2011 | 09:48:27
HIEPERDEPIEP HOERAAAAAA
PAPA PAUL!!!
