AAPIEDEBRUIJN
Lees mee met onze belevenissen...
Laatste artikelen

Onlangs kreeg ik van meneer punt.nl, de website-maker, een mailtje.

Van dat mailtje raakte ik een beetje in paniek.

Er stond namelijk in dat, als ik niks zou doen, ál mijn logjes, foto's en reakties kwijt zou zijn,

en dat ik kon kiezen voor een andere, nieuwe optie.

En met die optie gooide die vriendelijke meneer ál mijn liefdevolle logjes van bijna 5(!) jaar over op een ander website-achtig-iets.

Ja ik heb er toch ook de ballen verstand van.

Maar nu ziet mijn punt.nl weblog er dus nogal...ehhh....sombertjes uit.

En raar ook.

En dat bevalt me voor geen meter, maar goed, ik wilde niks kwijtraken hè?

Maar ik ben blij.

Blij dat ik alles heb kunnen redden.

Maar dat gepongel met dat nieuwe daar krijg ik geen goeie van,

dus ga ik verhuizen...

en wel naar hier:

http://aapiedebruijn.wordpress.com

 

Dus gauw gauw, gooi die ouwe punt.nl -link maar in de prullenbak en blijf onze spannende belevenissen meelezen,

want heej: een baby in de maak, een peuter, een kleuter, de Mooshaof, de graasj, mijn lief en ik én horrormonen die af en toe de overhand nemen,

dat moét smeuiig leesvoer opleveren!

 

Dus hop hop.

Pak uw biezen en ga mee!

http://aapiedebruijn.wordpress.com

 

Als als u dan toch hier bent:

gooi dan meteen mijn reaktiebox vol met allerlei feestlijke liederen,

want hieperdepiep: IK BEN JARIG VANDAAG!!!

 

Oh!

En weet u wat óók handig is?

klik op: volg mijn weblog en u krijgt zomaar:

ploép een mailtje in uw box wanneer ik weer een nieuw logje heb geplaatst.

Kijk!

Is dát niet fijn?
Dat is mijn kedootje voor u.

Zo aardig ben ik wel...

 

Gaat u mee?

 

Reacties

Zal ik jullie eens vertellen over mijn nét-2-jarige-peutertje dat nu al een paar weken op het potje plast?

Ik weet niet wat me overkomt, écht niet.

Hij ziet zijn grote broer en ons natuurlijk naar het toilet gaan en trekt zijn neusje omhoog als hij een vieze luier heeft.

Ja, 't is écht niet zo dat ie niks meer in zijn luier doet hoor, maar het begin is er.

Hij heeft er zóveel lol in en is zó trots bij elk gevuld potje.

Ik heb geen beloningsmethode nodig joh!

Dat er vannacht een halfslapende kleuter, vollédig in paniek over de vloerbedekking stond te kletteren,

dáár zal ik het maar niet over hebben...

Maar het kán ermee te maken hebben dat hij een heel flesje sportdrank leeglurkte....

En daardoor dus ook niet kon slapen.

De stuiterbal...

Reacties

Een tijdje geleden kwam er een vrouwtje wat testen doen bij Olivier.

 Dat doen ze 1 x per jaar.

Vorig jaar deed Olivier deze testjes met 2 vingers in de neus, maar goed,

beetje moeilijk te testen op een 1-jarige lijkt me.


Maar goed.

Prima.

 

Zij kwam, deed haar testjes en spelletjes en ging.

Afgelopen vrijdag kwam er een nogal contente oortjesmevrouw binnenwandelen....

Uit de testen bleek namelijk dat wij ouders blijken te zijn van een nogal intelligent peutertje!

Kijk.

Dat hij nogal bijdehand en clever is, dát hadden wij natuurlijk ook wel door.

Maar dat hij ook nog zéér intelligent blijkt te zijn, is natuurlijk súper!

 

De oortjesmevrouw zelf, glunderde ook van oor tot oor.

Olivier blijkt een bijzonder geval gezien zijn gehoorprobleem.

Een positief bijzonder geval dan hè?

Dit komt blijkbaar niet zo vaak voor dus.

 

Maar goed.

Hoe zich dit in de toekomst verder zal gaan ontwikkelen,

dat weten wij natuurlijk ook niet.

Maar dat hij een súpergoeie start heeft

dát is helemaal SUPER.

 

Dus mág ik even zeggen dat ik héél trots ben?!?

 

IK BEN HÉÉL TROTS!

Reacties (1)
En daar zat ik maandagmorgen op een krukje om Oliviertje zijn rompertje aan te trekken, toen ik voorover bukte om de drukkertjes dicht te doen,
en opeens een tják voelde in mijn rug...
 
Een heerlijk begin van een nieuwe week.
Great!
Roep papa! piepte ik naar mijn kleuter.
deze begreep meteen dat het menes was en gilde uit volle borst:
PAPÁÁÁÁÁÁÁÁÁ!!!!!
Echt, héérlijk zo op een vroege maandagochtend.
Maar goed.
 
Paul nam de taken over en ik probeerde heelhuids en stralend op mijn werk te verschijnen.
Eenmaal daar belde ik meteen cesarientje.
Ze had een plekje op dinsdagmiddag dus daar verscheen ik gisteren braaf.
 
Inmiddels leek mijn rechterbeen wel 5 cm korter dan het linker,
dus strompelde ik als een 90-jarige door kantoor.
Auw auw auw.
 
Zomaar ineens hè?
Achteraf bedenk ik me:
ik héb zaterdag natuurlijk in een ander bed geslapen...
en ik héb zondag best een aardig wandelingetje gemaakt
en ik héb enkele meters naar de trein gerend, voor zover je dat rennen kunt noemen dan hè?
 
Enniewee.
Ze bekeek mijn scheve lijf eens duchtig en vroeg me op de pijnbank te gaan liggen.
Haha grinnikte ik: áls ik er straks nog maar vanaf kom!
 
Ze duwde, trok en rukte wat aan mijn benen en ik kreunde van oei auw.
Ze deed dat voorzichtig hoor.
Niet dat u écht denkt dat ze mij daar wat mishandelde.
 
Na een half uurtje vroeg ze me op te staan en terwijl ik mijn logge lijf omhoog trok en mijn voetjes op de grond zette, hoorde en voelde ik een knák!
KNÁK! riep ik uit.
ja écht? riep ze blij.
Daar had ze dus ook op gehoopt...
 
Ik bekeek mezelf in de spiegel en verhip: ik was weer enigszins recht!
 
Als ik 't had gekund, had ik een vreugdedansje gedaan,
maar een dikke pluim gaf ik haar wel.
Mán wat was ik blij.
En opgelucht.
 
En niet dat ik nu gewoon weer door het leven hups hè?
Nee man, het voelt allemaal nogal beurs en zéér gevoelig.
Maar vannacht sliep ik warempel.
En kan ik weer wat doen.
 
En ja, en ik wéét dat ik heel rustig aan en voorzichtig moet doen ja...
...de komende 19 weken...
*zucht*
Lees meer...

Untitled 

Afgelopen weekend ging ik een nachtje logeren bij mijn liefste Aussie.
Tot op de laatste dag twijfelde ik of ik wel of niet zou gaan.
Maar uiteindelijk zat ik dus zaterdagmiddag in de trein richting Amsterdam.
Eenmaal daar aangekomen stond ze me al op te wachten en na wat toko-boodschapjes reden we richting Monnickendam.
Want dáár moesten we zijn!

Untitled 

We hadden gewoon éven bijkletstijd nodig.

Untitled 

En hoe kan dat nou het beste tijdens een mini workshop: sushi maken?!?!
En woeiiii wat vond ik dát leuk om te doen zeg!
Het ging me ook nog wel redelijk goed af ook.

Untitled 

Later hebben we alles natuurlijk ook opgesmikkeld.
Mjammie!
 

Untitled 

De volgende ochtend deden we een wandelingetje Monnickendam
En wat is dát een leuk stadje zeg!
 
Untitled 
 
We dronken een lekkere koffie en warme choco in een súperknus lunch-eettentje.
Zo eentje waar allerlei schattige koffiekopjes aan touwtjes aan de gordijnroedes hangen.
U begrijpt: ik was in mijn nopjes
 
Maar intussen begon mijn oer-moedergevoel alweer van binnen te knagen en wilde ik dólgraag weer terug naar huis.
Terug naar mijn knuffelmannetjes....
mán wat heb ik die gemist!
 
Tsss....gaat ze ook eens een nachtje uit logeren....
Lees meer...   (3 reacties)
Al weken worden we heen en weer geslingerd tussen blije en droevige gebeurtenissen.
Het is zó dubbel allemaal.
 
Gelukkig was er vandaag goed nieuws!
De buikbeeb heeft de 20-weken-echo goed doorstaan en groeit volgens de boekjes en metingen.
Wij zijn súperblij.
Én opgelucht!
 
Al verschillende keren stond ik bij de HEMA te koekeloeren.
Te kwijlen boven al die scháttige kleertjes en frutsels.
Allemaal zó leuk!
 
En nu kan ik éindelijk gaan shoppen.
En denken over de babykamer
En namen verzinnen
En...
En...
én genieten.
Ja dat vooral.
Genieten van dat kleine mupke in mijn buik.
Dat kleine mupke dat zich onnozel schopte zoals we op de echo zagen.
Dat kleine mupke dat nogal "weers" 't kontje naar ons toedraaide.
 
Nú al een eigenwijs ding...
Dat gaat nog wat geven.
Ik zeg 't je.....!
Lees meer...   (3 reacties)
 
Untitled Untitled
 
2 foto's
vanuit het hart,
zo récht in het hart....
Onbetaalbaar...
en zéér dierbaar
Lees meer...   (3 reacties)
Het was best wel koud....
Het was ook best nog vroeg....
Het was best wel stil....
 
Maar het was dé perfécte plek
om onze koppies samen even een beetje leeg te krijgen.
Want waar kan dat het het beste dan tussen de ritselende bladeren en krakende takken?
Hóp het bos in met broer & co!

IMG_6152 IMG_6158 IMG_6154 IMG_6173 IMG_6164 IMG_6167 IMG_6177

Lees meer...   (1 reactie)
Wanneer je van een lieve collega een vrijkaartje krijgt voor de entree voor de Apenheul voor ons hele gezin,
dan is 't natuurlijk dom als je daar geen gebruik van maakt...
Vorige week planden we dit al en vandaag kwam het wel erg fijn van pas.
Éven met ons viertjes erop uit.
Éventjes onze koppies op andere gedachten..
 
Met onze aapies naar de aapies.
Dat moést wel leuk zijn!
En dat was 't natuurlijk ook.
Lekker door de bossen rennen en aapies kijken....
wat wil een mens nog meer?
 
 

IMG_6062 IMG_6139 IMG_6116 IMG_6113 IMG_6100 IMG_6079 IMG_6066 IMG_6108 IMG_6130 IMG_6133 IMG_6105 IMG_6097 IMG_6111

Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl